گفتگوی زن ومرد

زنی با مرد گفت از روی تدبیر  =      چرا از من شوی گه گاه دلگیر

وجودم مایه ای آسایشت نیست=   نگاهم موجب آرامشت نیست

چوبشکستی پناه گاهت کجا بود=   یقین میدانی آنهم قلب ما بود

اساس خانه ات آباد سازم=           به لبخندی ترا من شاد سازم

غذا پختن مرا امر ازل نیست=        ولیکن میپزم چون راه حل نیست

لباس شستن به شرعی نیست کارم=ولیکن میشویم چاره ندارم

مکلف نیستم ازروز تقدیر=             زپستانم دهم طفل ترا شیر

ولیکن میدهم چون مادر هستم=     زروی مهر بر این باور هستم

چرا با این همه احسان خدمت=     گهی فاشم دهی گاهی کنی لت

ترا بازو و قدرت بهر جنگ نیست=    سزایم خشت و چوب ومشت سنگ نیست

بترس از گریه هایم در دل شب=     که بشگافم به نفرین تو من لب

چومرداین گفته های زار بشنید=      دل خانم زرنج ودرد پر دید

بدو گفت ای زنی نیکوسرشتم=      دوگیسویت گل باغ بهشتم

تو حالا گوش کن ازمن حکایت=       من هم ازدست تو دارم شکایت

بهر کاری بهر گپی زنی قور=          گه با کفگیرم زنی گهی با انبور

چنان در خرچ کردن بی نظیری=      که گویا خانم شاه یا وزیری

بهر مجلس لباس تازه خواهی =      پول خرچ بیش از اندازه خواهی

گوشی نوع گلکسی خواهی ازمن=  مدل روز و لمسی خواهی ازمن

نه در فکری پول برق و نه آبی=        برای رفتن مارکت  کبابی

نه در فکر کرای خانه هستی=        بخرچ کردن خانم یکدانه هستی

به کیفت تخم و نقل وکیکس ورانی= که تا از دیگران پس نمانی 

چنان در تخم پوچ کردنی باهوش=     که تسلیم است بتو با چهار پا موش

چو زن بشنید خندید از تهی دل=      که راست گفتی همه ای مرد خوشکل

بیا تا بعد ازین غمخوار باشیم=         رفیق و صادق و همکار باشیم

زمن اسراف واز توجنگ بس شد=     زمن انبور وازتوسنگ بس شد